Mój Prąd 6.0 i Mój Prąd 7.0 w 2026 roku – koniec dotacji czy nowy model wsparcia fotowoltaiki?

Na początku 2026 roku fotowoltaika pozostaje jednym z najważniejszych elementów polskiej transformacji energetycznej. W warunkach rosnących kosztów energii elektrycznej, zmian w systemie rozliczeń prosumentów oraz ograniczeń infrastruktury sieciowej, instalacje PV przestały być wyłącznie rozwiązaniem ekologicznym. Stały się narzędziem racjonalnego zarządzania energią w gospodarstwach domowych.

Od strony technicznej fotowoltaika polega na bezpośrednim przetwarzaniu energii promieniowania słonecznego na energię elektryczną w ogniwach półprzewodnikowych.

  • Wyprodukowaną energię można:
  • zużywać od razu w domu,
  • magazynować np. w akumulatorach,
  • sprzedawać (wprowadzać) do sieci elektroenergetycznej.

W ujęciu systemowym oznacza to rozwój energetyki rozproszonej, w której źródła wytwarzania energii zlokalizowane są blisko odbiorców końcowych, co ogranicza straty przesyłowe i zmniejsza obciążenie sieci.

Szczególne znaczenie w tym modelu mają mikroinstalacje prosumenckie, które na początku 2026 roku stanowią dominującą formę rozwoju fotowoltaiki w sektorze mieszkaniowym.

  • Prosument:
  • produkuje energię na własne potrzeby,
  • oddaje nadwyżki do sieci (net-billing),
  • optymalizuje autokonsumpcję zamiast maksymalnej mocy instalacji.

Z punktu widzenia gospodarstwa domowego kluczowe znaczenie ma dziś maksymalizacja autokonsumpcji, a nie sama wielkość mocy zainstalowanej.

W tym kontekście programy wsparcia finansowego odgrywają rolę nie tylko zachęty inwestycyjnej, lecz także narzędzia kształtującego kierunek rozwoju rynku. Na styczeń 2026 roku mechanizmy takie jak program Mój Prąd (ostatnia edycja Mój Prąd 6.0) istotnie wpływają na opłacalność instalacji fotowoltaicznych, skracając czas zwrotu inwestycji i ograniczając ryzyko ekonomiczne po stronie prosumenta. Jednocześnie kolejne edycje programów dotacyjnych coraz wyraźniej premiują rozwiązania zwiększające efektywne wykorzystanie energii, w szczególności magazyny energii elektrycznej, co odzwierciedla zmianę podejścia od samej produkcji energii do jej świadomego zarządzania.


1. Programy wsparcia OZE w Polsce – tło prawne i regulacyjne

W 2026 roku odnawialne źródła energii w Polsce przestały być jedynie ekologiczną ciekawostką – stały się strategicznym elementem systemu energetycznego. Państwo nie dopłaca do instalacji PV po to, by było taniej dla kilku tysięcy gospodarstw domowych. Celem jest zwiększenie lokalnej produkcji energii, zmniejszenie obciążenia sieci i stymulowanie rynku nowoczesnych technologii.

Wsparcie finansowe działa w kilku kluczowych obszarach. Najważniejsze programy, które do dziś kształtują rynek, to:

  • Mój Prąd – program wspierający mikroinstalacje fotowoltaiczne w gospodarstwach domowych. W edycji 6.0, ostatniej aktywnej, nastąpiło wyraźne przesunięcie akcentu w stronę magazynowania energii i inteligentnych systemów sterowania. Instalacje zgłoszone do 31 lipca 2024 r. mogły otrzymać dotację na samą PV, a te zgłoszone po 1 sierpnia 2024 r. musiały posiadać magazyn energii lub/i magazyn ciepła, aby w ogóle kwalifikować się do wsparcia w programie. Przyjmowanie wniosków do programu Mój Prąd zakończono w 2025 roku, dlatego w 2026 r. program nie jest już aktywny dla nowych zgłoszeń. Program w praktyce uczył prosumentów świadomego zarządzania energią, zwiększając autokonsumpcję i niezależność energetyczną gospodarstwa.
  • Czyste Powietrze – ukierunkowany na wymianę źródeł ciepła i termomodernizację budynków. program filarowy dla termomodernizacji. Warto przypomnieć, że po reformie z marca 2025 roku program ten przestał dotować instalacje PV. Dziś służy on głównie do drastycznego obniżania zapotrzebowania budynków na energię, co idealnie współgra z posiadanymi już przez wielu właścicieli instalacjami OZE.
  • Agroenergia – program wspierający rolników w inwestycjach OZE, w tym mikroinstalacje PV, pompy ciepła i magazyny energii. Nabór wniosków na część mikroinstalacji zakończono 2 grudnia 2025 r., więc w 2026 r. nie można już składać nowych zgłoszeń w tym zakresie. Program nadal obsługuje projekty zgłoszone wcześniej oraz większe inwestycje planowane do 2027 r.
  • Energia dla wsi – także skierowana do rolników, ale w odróżnieniu od Agroenergii obejmuje większe projekty OZE: instalacje PV większej mocy, farmy wiatrowe, biogazownie czy małe elektrownie wodne, a także magazyny energii w skali gminnej lub spółdzielczej. Nabór wniosków w ramach ostatniego naboru trwał do 19 grudnia 2025 r., więc w 2026 r. również nie można składać nowych wniosków. Program w praktyce wspiera inwestycje rolnicze i lokalne inicjatywy energetyczne, które już zostały zgłoszone.
  • FENX.02.02 – Rozwój OZE (program FEnIKS 2021–2027) – skierowany do przedsiębiorstw, jednostek samorządu terytorialnego i większych inwestorów, którzy planują realizację projektów OZE większej skali, np. biogazowni, farm PV, biometanu czy magazynów energii. W odróżnieniu od programów prosumenckich nie jest przeznaczony dla typowych gospodarstw domowych. Nowy nabór został ogłoszony 1 stycznia 2026 r., wnioski można składać od 30 stycznia do 30 kwietnia 2026 r.. To oznacza, że FENX.02.02 staje się aktualną opcją dla dużych inwestycji w 2026 roku.
  • Ulga termomodernizacyjna – to obecnie najstabilniejszy i powszechnie dostępny instrument wsparcia. Pozwala na odliczenie wydatków poniesionych w 2025 roku od podstawy opodatkowania (PIT). W 2026 roku właściciele domów jednorodzinnych mogą odliczyć nawet 53 000 zł (lub **106 000 zł w przypadku małżeństw będących współwłaścicielami) za inwestycje w fotowoltaikę, pompy ciepła, a co najważniejsze – w magazyny energii i systemy zarządzania energią (EMS/HEMS). Ulga ta jest szczególnie istotna w okresie rozliczeń podatkowych (styczeń–kwiecień), ponieważ pozwala na realny zwrot części poniesionych kosztów, nawet do 32% wartości inwestycji, w zależności od progu podatkowego. Można ją łączyć z dotacjami celowymi, przy czym odliczeniu podlega kwota netto po pomniejszeniu o otrzymane dofinansowanie.
  • Lokalne programy grantowe i parasolowe – regionalne lub gminne inicjatywy, często połączone z ulgami podatkowymi, które mogą być skutecznym instrumentem wsparcia inwestycji w OZE.

Równolegle zmieniły się zasady rozliczeń nadwyżek energii. Dziś prosument może korzystać z dwóch głównych systemów:

  • Net-billing – oparty na rynkowych cenach energii. W 2026 roku standardem jest rozliczanie godzinowe, co w połączeniu z powszechnymi taryfami dynamicznymi oznacza, że cena sprzedaży energii może zmieniać się kilkakrotnie w ciągu doby.
  • Stary system opustów (net-metering) – dostępny dla instalacji przyłączonych przed kwietniem 2022 r. Prawo to obowiązuje przez 15 lat od momentu uruchomienia instalacji, co pozwala dotychczasowym prosumentom zachować korzystne warunki rozliczeń.

Te zmiany wymusiły bardziej świadome planowanie inwestycji. W 2026 roku nie opłaca się już maksymalizować mocy paneli „na zapas”. Kluczowe stały się instalacje hybrydowe – fotowoltaika połączona z magazynem energii oraz systemem zarządzania energią HEMS/EMS (Home Energy Management System).

  • Taki zestaw pozwala na inteligentne zarządzanie energią:
  • magazyn ładuje się wtedy, gdy energia jest najtańsza,
  • zużywa w godzinach szczytu cenowego.

Warto zaznaczyć, że w styczniu 2026 roku dla osób fizycznych planujących inwestycję w OZE praktycznie nie ma już aktywnych programów ogólnopolskich, do których można składać nowe wnioski. Jedynymi dostępnymi opcjami pozostają lokalne programy grantowe (ogłaszane okresowo przez poszczególne gminy) oraz ulga termomodernizacyjna. Oznacza to, że nowe inwestycje w fotowoltaikę czy magazyny energii są obecnie wspierane głównie przez mechanizmy podatkowe oraz fundusze regionalne, a nie centralne dotacje typu 'Mój Prąd’.


2. Program „Mój Prąd” – ewolucja i cele

Program „Mój Prąd” był przez kilka lat najsilniejszym impulsem rozwoju fotowoltaiki prosumenckiej w Polsce. To właśnie on sprawił, że instalacje PV z niszowego rozwiązania technologicznego trafiły „pod strzechy” setek tysięcy domów jednorodzinnych.

2.1 Geneza programu i kolejne edycje

Pierwsza edycja programu ruszyła w 2019 roku, w momencie gdy koszt instalacji PV był relatywnie wysoki, a świadomość technologiczna inwestorów – ograniczona. Cel był prosty: jak najszybciej zwiększyć liczbę mikroinstalacji i pobudzić rynek.

W kolejnych latach program był stopniowo modyfikowany:

  • edycje 1.0–3.0 – wsparcie głównie dla samej instalacji PV,
  • edycje 4.0–5.0 – pierwsze dopłaty do magazynów energii i systemów zarządzania,
  • edycja 6.0 (2024–2025) – wyraźny zwrot w stronę autokonsumpcji i inteligentnego zarządzania energią.

Warto podkreślić, że nabór wniosków do edycji 6.0 zakończono w 2025 roku, a na styczeń 2026 program nie jest już aktywny dla nowych inwestorów.

2.2 Od „paneli na dachu” do autokonsumpcji

Najważniejsza zmiana, jaką przyniósł „Mój Prąd”, dotyczyła filozofii inwestowania w fotowoltaikę.

Początkowo liczyła się głównie moc instalacji i ilość wyprodukowanych kilowatogodzin. Z czasem stało się jasne, że taki model prowadzi do:

  • przeciążenia sieci niskiego napięcia,
  • oddawania energii w godzinach niskich cen,
  • spadku realnej opłacalności inwestycji.
  • Dlatego w edycji 6.0:
  • instalacje przyłączone do sieci (zgłoszone do OSD) do 31 lipca 2024 r. mogły jeszcze otrzymać dotację na samą fotowoltaikę,
  • instalacje przyłączone do sieci po 1 sierpnia 2024 r. były objęte wymogiem posiadania magazynu energii, aby w ogóle móc ubiegać się o dofinansowanie do PV.

Rys. Kluczowe elementy instalacji fotowoltaicznej

2.3 Wpływ programu na rynek i prosumentów

Z perspektywy początku 2026 roku widać wyraźnie, że „Mój Prąd” spełnił znacznie więcej funkcji niż tylko dotacyjna:

  • ustabilizował rynek instalatorski, tworząc tysiące miejsc pracy,
  • przyspieszył rozwój technologii magazynowania energii,
  • zmienił sposób myślenia prosumentów – z „ile wyprodukuję” na „ile realnie zużyję”.
  • Dla wielu gospodarstw domowych program był pierwszym krokiem do budowy hybrydowego systemu energetycznego, łączącego:
  • fotowoltaikę,
  • magazyn energii,
  • pompę ciepła lub inne odbiorniki sterowane czasowo,
  • system inteligentnego zarządzania energią.

W praktyce oznaczało to przejście od pasywnego odbiorcy energii do świadomego uczestnika rynku, który potrafi reagować na zmienne ceny energii i realnie obniżać koszty jej zakupu.

SPRAWDŹ


Jeżeli chcesz uzyskać szerszy obraz tego, jak zbudowana jest instalacja fotowoltaiczna, jakie elementy ją tworzą i jak one współpracują, zajrzyj do artykułu Instalacja fotowoltaiczna – podstawowe informacje, gdzie omówiono m.in. moduły PV, falowniki, okablowanie, zabezpieczenia oraz zasady działania całego systemu.


3. „Mój Prąd 6.0” – skala programu, zakres wsparcia i realne pieniądze

Szósta edycja programu „Mój Prąd” była najbardziej rozbudowaną i jednocześnie najbardziej przełomową odsłoną całego mechanizmu wsparcia dla prosumentów. To właśnie w tej edycji program definitywnie odszedł od logiki prostego dofinansowania paneli fotowoltaicznych, koncentrując się na całym ekosystemie zarządzania energią w domu.

3.1 Skala programu i zainteresowanie prosumentów

„Mój Prąd 6.0” dysponował rekordowym budżetem sięgającym 1,85 mld zł, co czyniło go jednym z największych programów wsparcia mikroinstalacji OZE w historii Polski. Zainteresowanie było bardzo wysokie – program w praktyce stał się ostatnią ogólnopolską okazją dla osób fizycznych do uzyskania bezpośredniej dotacji na fotowoltaikę i magazyny energii przed wejściem w 2026 rok.

Nabór wniosków zakończono w 2025 roku, a na początku 2026 r. program nie jest już dostępny dla nowych inwestorów, jednak jego wpływ na strukturę rynku jest widoczny do dziś.

3.2 Zakres wsparcia – co faktycznie podlegało dotacji

  • Program obejmował konkretne elementy infrastruktury energetycznej w gospodarstwie domowym, a nie samą produkcję energii:
  • mikroinstalacje fotowoltaiczne,
  • magazyny energii elektrycznej (akumulatory),
  • magazyny ciepła (np. zasobniki CWU),
  • minteligentne systemy zarządzania energią (HEMS), jako element wspierający autokonsumpcję.

Istotne było również to, że dla instalacji przyłączonych do sieci po 1 sierpnia 2024 r. (zgłoszonych do OSD) warunkiem uzyskania wsparcia dla PV było posiadanie magazynu energii lub magazynu ciepła. Ten wymóg w praktyce wymusił zmianę sposobu projektowania instalacji i znacząco przyspieszył rozwój rynku magazynów energii.

3.3 Poziomy dofinansowania – konkretne kwoty

„Mój Prąd 6.0” oferował dotacje w wysokości do 50% kosztów kwalifikowanych, z jasno określonymi limitami kwotowymi:

Element instalacji

Maksymalna kwota dofinansowania

Uwagi

Instalacja PV (bez magazynu)

6 000 zł

Dotyczy samych paneli fotowoltaicznych

Instalacja PV z magazynem energii lub magazynem ciepła

7 000 zł

Wymóg magazynu po 1 sierpnia 2024 r.

Magazyn energii elektrycznej

16 000 zł

Pokrywa znaczną część kosztu akumulatora

Magazyn ciepła

5 000 zł

Zasobnik CWU lub podobne rozwiązanie

Łączna maksymalna kwota dla PPE

28 000 zł

Niezależnie od liczby elementów objętych projektem

W praktyce oznaczało to, że największe wsparcie otrzymywały instalacje hybrydowe, łączące fotowoltaikę z magazynem energii – dokładnie te rozwiązania, które zwiększają autokonsumpcję i stabilizują pracę sieci.

Czy były to „realne pieniądze”?

Tak – i to w bardzo dosłownym znaczeniu. Przy typowych kosztach rynkowych magazynów energii dotacja rzędu 16 000 zł często pokrywała znaczną część ceny akumulatora, radykalnie poprawiając opłacalność całej inwestycji. W połączeniu z ulgą termomodernizacyjną i optymalizacją zużycia energii, „Mój Prąd 6.0” realnie skracał czas zwrotu instalacji i zmieniał sposób myślenia prosumentów.

Z perspektywy 2026 roku widać wyraźnie, że program nie był jedynie mechanizmem dopłat, lecz narzędziem sterującym kierunkiem rozwoju rynku – od prostego „panel na dachu” do świadomego, zintegrowanego systemu energetycznego w domu jednorodzinnym.

CZYTAJ WIĘCEJ



4. Wymogi formalne oraz efekty ekonomiczne programu „Mój Prąd 6.0”

Choć „Mój Prąd 6.0” był postrzegany głównie przez pryzmat wysokich kwot dotacji, w praktyce program wprowadzał również konkretne wymogi formalne, które znacząco wpłynęły na sposób projektowania i użytkowania instalacji fotowoltaicznych przez prosumentów.

4.1 Podstawowe warunki uzyskania dotacji

  • Aby móc skorzystać z dofinansowania, inwestor musiał spełnić kilka kluczowych warunków:
  • posiadać mikroinstalację PV przyłączoną do sieci elektroenergetycznej,
  • być właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego,
  • posiadać licznik dwukierunkowy,
  • rozliczać energię w systemie net-billing,
  • zgłosić instalację do operatora systemu dystrybucyjnego (OSD).

Dodatkowo, w końcowej fazie edycji 6.0, dla instalacji przyłączonych do sieci po 1 sierpnia 2024 r. warunkiem uzyskania dotacji na PV było posiadanie magazynu energii lub magazynu ciepła, co w praktyce eliminowało klasyczne instalacje „same panele”.

4.2 Net-billing jako element obowiązkowy

Program „Mój Prąd 6.0” był w pełni kompatybilny wyłącznie z systemem net-billing, opartym na rynkowej wycenie energii oddawanej do sieci. Oznaczało to, że:

  • nadwyżki energii były sprzedawane po zmiennej cenie rynkowej,
  • opłacalność inwestycji przestała zależeć od samej produkcji,
  • kluczowe znaczenie zyskało zużycie energii na miejscu.

Ten mechanizm jasno sygnalizował prosumentom, że przyszłość fotowoltaiki leży nie w „oddawaniu do sieci”, lecz w zarządzaniu energią we własnym domu.

4.3 Wpływ dofinansowania na opłacalność inwestycji

  • Z ekonomicznego punktu widzenia „Mój Prąd 6.0” wyraźnie poprawiał parametry inwestycji:
  • czas zwrotu instalacji PV z magazynem energii skracał się nawet o kilka lat w porównaniu do wariantu bez dotacji,
  • poziom autokonsumpcji wzrastał często z 20–30% do 50–70%, a w niektórych przypadkach jeszcze wyżej,
  • realne koszty energii elektrycznej w gospodarstwie domowym ulegały trwałemu obniżeniu, szczególnie przy rosnących cenach energii z sieci.

Dla wielu prosumentów dotacja do magazynu energii była czynnikiem decydującym o tym, czy inwestycja w ogóle miała sens ekonomiczny w warunkach net-billingu.

4.4 Ograniczenia programu z perspektywy prosumenta

  • Mimo licznych zalet, „Mój Prąd 6.0” nie był pozbawiony ograniczeń:
  • program nie obejmował kosztów całej instalacji, a jedynie wybrane elementy,
  • wymóg magazynu energii podnosił próg wejścia finansowego,
  • ograniczone budżety i krótki czas naboru powodowały dużą presję czasową,
  • brak kontynuacji programu w 2026 roku pozostawił nowych inwestorów bez centralnego wsparcia dotacyjnego.

Z perspektywy początku 2026 roku widać jednak wyraźnie, że „Mój Prąd 6.0” spełnił swoją rolę: zmienił sposób myślenia o fotowoltaice. Program nie tylko skracał czas zwrotu inwestycji, ale przede wszystkim wymusił przejście od prostego modelu produkcji energii do świadomego, ekonomicznie uzasadnionego zarządzania energią w gospodarstwie domowym.


5. Realny wpływ programu „Mój Prąd 6.0” oraz reakcja rynku

Z perspektywy początku 2026 roku widać wyraźnie, że program „Mój Prąd” był czymś znacznie więcej niż tylko mechanizmem dotacyjnym. W praktyce stał się narzędziem, które realnie ukształtowało polski rynek fotowoltaiki prosumenckiej – zarówno pod względem technicznym, jak i ekonomicznym.

5.1 Zmiana struktury instalacji fotowoltaicznych

  • We wcześniejszych latach dominowały instalacje projektowane głównie pod maksymalną produkcję energii. Edycja 6.0 wyraźnie zmieniła ten trend. Coraz częściej realizowane były systemy:
  • lepiej dopasowane do rzeczywistego zużycia energii w budynku,
  • wyposażone w magazyny energii lub magazyny ciepła,
  • projektowane jako element większego układu (PV + pompa ciepła + system zarządzania energią).

W efekcie rynek stopniowo odchodził od przewymiarowywania instalacji „na zapas” na rzecz świadomego bilansowania energii w obrębie gospodarstwa domowego.

5.2 Magazyny energii – z dodatku w standard

Jednym z najbardziej widocznych skutków programu był gwałtowny wzrost zainteresowania magazynami energii. Jeszcze kilka lat wcześniej traktowane były one jako kosztowny dodatek, dziś stały się naturalnym elementem nowoczesnej instalacji prosumenckiej.

  • Dla inwestorów oznaczało to:
  • wyraźny wzrost autokonsumpcji energii,
  • mniejszą zależność od niekorzystnych cen sprzedaży energii,
  • większą stabilność i przewidywalność kosztów energii elektrycznej.

5.3 Reakcja rynku instalatorskiego i producentów

  • Zmiany w „Moim Prądzie” bardzo szybko przełożyły się na realia rynkowe. W okresach największego zainteresowania pojawiały się:
  • ograniczona dostępność magazynów energii i falowników hybrydowych,
  • wydłużone terminy realizacji instalacji,
  • przejściowe wzrosty cen, które z czasem uległy stabilizacji wraz z rozwojem konkurencji.

Rynek instalatorski musiał dostosować się technologicznie. Projektowanie systemów z magazynami energii i HEMS przestało być usługą premium, a stało się nowym standardem. Jednocześnie nastąpiła naturalna selekcja firm – coraz większe znaczenie zaczęła mieć jakość projektu, a nie tylko cena montażu.

5.4 Ceny godzinowe, taryfy dynamiczne i wpływ na opłacalność

Dodatkowym czynnikiem wzmacniającym znaczenie magazynów energii była zmiana zasad rozliczeń nadwyżek energii. Od 1 lipca 2024 roku w net-billingu zaczęły obowiązywać ceny godzinowe, co w praktyce oznaczało, że energia oddawana do sieci w godzinach dużej produkcji często była wyceniana bardzo nisko, a lokalnie nawet blisko zera (w 2025 roku zdarzały się już sytuacje cen ujemnych, co ostatecznie przekonało ostatnich sceptyków do zakupu magazynu energii, by nie musieli dopłacać do oddawania prądu do sieci).

W takich warunkach magazyn energii stał się realnym narzędziem ochrony ekonomicznej prosumenta – pozwalał zatrzymać energię na własne potrzeby zamiast sprzedawać ją w niekorzystnym momencie.

Na początku 2026 roku coraz więcej prosumentów korzysta również z taryf dynamicznych, w których cena zakupu energii zmienia się w ciągu doby. To dodatkowo premiuje systemy hybrydowe: energia może być magazynowana wtedy, gdy jest tania, i wykorzystywana w godzinach szczytowych. W efekcie zarządzanie energią staje się równie istotne jak jej wytwarzanie.

5.5 Znaczenie dla pracy sieci elektroenergetycznej

  • Z punktu widzenia operatorów sieci program „Mój Prąd” odegrał istotną rolę stabilizującą. Większa liczba magazynów energii oznaczała:
  • mniejsze skoki mocy oddawanej do sieci w godzinach południowych,
  • ograniczenie lokalnych przeciążeń sieci niskiego napięcia,
  • lepsze dopasowanie produkcji energii do rzeczywistego zapotrzebowania.

Choć program nie rozwiązał wszystkich problemów infrastrukturalnych, jasno pokazał kierunek rozwoju: przyszłość fotowoltaiki prosumenckiej w Polsce to lokalne bilansowanie energii, a nie wyłącznie maksymalizacja produkcji.

Rys. Przykładowy wykres optymalizacji pracy instalacji PV z użyciem SolarEdge ONE [1]


6. „Mój Prąd 7.0” – zapowiedzi i przewidywane kierunki zmian

Na początku 2026 roku nie ogłoszono jeszcze oficjalnego naboru do programu „Mój Prąd 7.0”, jednak analiza dotychczasowych edycji, polityki energetycznej państwa oraz sygnałów płynących z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej pozwala wskazać prawdopodobne kierunki rozwoju kolejnej odsłony programu.

6.1 Planowany termin uruchomienia nowej edycji

Jeżeli program „Mój Prąd” zostanie kontynuowany, najbardziej realnym scenariuszem jest uruchomienie nowej edycji w drugiej połowie 2026 roku lub na przełomie 2026/2027. Wynika to zarówno z cyklu finansowania środków publicznych, jak i z faktu, że edycja 6.0 zakończyła się znacznym wykorzystaniem dostępnego budżetu. Nowa edycja będzie musiała uwzględniać zmienione realia rynku energii, w tym powszechne już rozliczenia godzinowe w net-billingu (od 1 lipca 2024 r.) oraz taryfy dynamiczne, które dodatkowo premiują posiadanie magazynu energii.

6.2 Prawdopodobne priorytety programu

Wszystko wskazuje na to, że ewentualny „Mój Prąd 7.0” nie będzie powrotem do dotowania samej fotowoltaiki. Samodzielna instalacja PV, bez elementów zwiększających autokonsumpcję, coraz słabiej wpisuje się w aktualne potrzeby systemu elektroenergetycznego.

  • Najbardziej prawdopodobne priorytety to:
  • dalsze promowanie lokalnego bilansowania energii,
  • ograniczanie oddawania nadwyżek do sieci w godzinach niskich cen,
  • wsparcie technologii poprawiających elastyczność odbiorców energii.

6.3 Rola magazynów energii w nowej edycji

Magazyny energii elektrycznej niemal na pewno pozostaną kluczowym elementem ewentualnej edycji 7.0. Można zakładać, że:

  • magazyn energii będzie warunkiem koniecznym uzyskania wsparcia dla nowych instalacji PV,
  • wyższe poziomy dofinansowania będą uzależnione od pojemności magazynu lub stopnia integracji z systemem zarządzania energią,
  • preferowane będą rozwiązania umożliwiające pracę w trybie dynamicznym, reagującym na ceny energii w czasie rzeczywistym.

Dodatkowo coraz głośniej mówi się o integracji z Wirtualnymi Elektrowniami (VPP) – operator systemu mógłby, za zgodą właściciela, korzystać z energii zgromadzonej w domowych magazynach, w zamian za wynagrodzenie dla prosumenta. Prawdopodobnym wymogiem będzie również stosowanie standardów komunikacyjnych w systemach EMS/HEMS, np. protokołu SunSpec, aby urządzenia mogły „rozmawiać” z siecią i taryfami dynamicznymi.

Niewykluczone jest również dalsze wzmacnianie roli magazynów ciepła oraz integracji fotowoltaiki z pompami ciepła i innymi elastycznymi odbiornikami energii.

6.4 Możliwe zmiany w warunkach uzyskania dotacji

Potencjalna edycja „Mój Prąd 7.0” może wprowadzić bardziej selektywne warunki dostępu do wsparcia. Wśród możliwych zmian wymienia się:

  • silniejsze powiązanie dotacji z systemami EMS/HEMS,
  • premiowanie instalacji osiągających określony poziom autokonsumpcji,
  • ograniczenie wsparcia dla instalacji przewymiarowanych względem zużycia energii,
  • dodatkowe wymogi dotyczące gotowości instalacji do pracy z taryfami dynamicznymi i w sieci VPP.

Z perspektywy prosumenta oznaczałoby to, że przyszłe dotacje będą skierowane przede wszystkim do świadomych inwestorów, którzy traktują instalację OZE jako element kompleksowego systemu energetycznego, a nie wyłącznie źródło produkcji energii.


7. Podsumowanie

Na początku 2026 roku fotowoltaika w Polsce stała się nie tylko ekologicznym dodatkiem, ale kluczowym narzędziem racjonalnego zarządzania energią w gospodarstwach domowych. Programy wsparcia, w szczególności „Mój Prąd 6.0”, odegrały fundamentalną rolę w rozwoju rynku prosumenckiego, zmieniając podejście inwestorów z maksymalizacji produkcji energii na świadome bilansowanie jej zużycia oraz integrację z magazynami energii i systemami zarządzania HEMS/EMS. W efekcie rynek PV przesunął się w stronę instalacji hybrydowych, lepiej dopasowanych do rzeczywistych potrzeb odbiorców i stabilizujących pracę sieci elektroenergetycznej.

Dzięki dotacjom i ulgom podatkowym czas zwrotu inwestycji znacząco się skrócił, a autokonsumpcja energii wzrosła, co realnie obniża koszty energii w gospodarstwach domowych. W 2026 roku rola programów krajowych maleje, ustępując miejsca lokalnym inicjatywom oraz mechanizmom podatkowym, jednak doświadczenia „Mój Prąd 6.0” wyznaczają kierunek przyszłych działań. W zapowiadanej edycji „Mój Prąd 7.0” można spodziewać się dalszego promowania magazynów energii, integracji z Wirtualnymi Elektrowniami (VPP) oraz wymagań dotyczących systemów HEMS, co będzie premiować świadomych prosumentów zdolnych do aktywnego zarządzania energią w warunkach dynamicznych cen i rosnącej elastyczności rynku.

Chcesz pogłębić swoją wiedzę techniczną o instalacjach fotowoltaicznych? Zajrzyj do naszych innych artykułów poświęconych tej tematyce, gdzie znajdziesz szczegółowe informacje o budowie, funkcjach i specyfikacjach urządzeń oraz funkcjonowaniu instalacji.

Źródła:


Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

1. Czy w 2026 roku można jeszcze uzyskać dotację z programu „Mój Prąd” na nową instalację fotowoltaiczną?

Nie. Na początku 2026 roku program „Mój Prąd” (edycja 6.0) jest zakończony i nie prowadzi naboru nowych wniosków. Dla osób fizycznych planujących nowe inwestycje dostępne pozostają głównie ulga termomodernizacyjna oraz lokalne programy grantowe organizowane przez gminy lub samorządy regionalne.

2. Czy inwestycja w fotowoltaikę bez magazynu energii nadal ma sens ekonomiczny?

W warunkach net-billingu i rozliczeń godzinowych opłacalność instalacji PV bez magazynu energii jest istotnie niższa niż kilka lat temu. Kluczowe znaczenie ma dziś autokonsumpcja. Instalacje bez magazynu są bardziej narażone na niskie lub nawet ujemne ceny sprzedaży energii w godzinach wysokiej produkcji, co wydłuża czas zwrotu inwestycji.

3. Jak magazyn energii wpływa na opłacalność fotowoltaiki w systemie net-billing?

Magazyn energii pozwala znacząco zwiększyć poziom autokonsumpcji – często z 20–30% do 50–70% lub więcej. Dzięki temu prosument zużywa energię wtedy, gdy jej cena zakupu z sieci jest wysoka, a unika sprzedaży nadwyżek w godzinach niskich cen rynkowych. W praktyce magazyn energii stał się jednym z kluczowych elementów poprawiających ekonomię instalacji PV po 2024 roku.

4. Czy ulgę termomodernizacyjną można łączyć z dotacjami takimi jak „Mój Prąd”?

Tak. Ulga termomodernizacyjna może być łączona z dotacjami, jednak odliczeniu od podstawy opodatkowania podlega wyłącznie kwota poniesiona przez inwestora, czyli koszt netto po pomniejszeniu o otrzymane dofinansowanie. W 2026 roku limit ulgi wynosi do 53 000 zł na osobę (106 000 zł dla małżeństwa).

5. Czy „Mój Prąd 7.0” rzeczywiście powstanie i czego można się po nim spodziewać?

Na początku 2026 roku nie ogłoszono oficjalnej edycji „Mój Prąd 7.0”, jednak wiele wskazuje na to, że program może powrócić w drugiej połowie 2026 roku lub na przełomie 2026/2027. Prawdopodobne jest dalsze premiowanie magazynów energii, systemów EMS/HEMS, wysokiej autokonsumpcji oraz gotowości instalacji do pracy z taryfami dynamicznymi i Wirtualnymi Elektrowniami (VPP). Samodzielna fotowoltaika bez elementów zarządzania energią raczej nie będzie już głównym przedmiotem wsparcia.


Zamów bezpłatną wycenę

👉 Szukasz sprawdzonego elektryka w Radomiu lub potrzebujesz wyceny instalacji elektrycznej?
📞 Skontaktuj się z naszą firmą instalacyjną z Radomia – oferujemy kompleksowe usługi elektryczne, przygotujemy darmową wycenę i doradzimy najlepsze rozwiązania dla Twojego domu.

Przewijanie do góry